Neuroobrazowanie

Technologia weszła już na tak zaawansowany poziom, że obejrzenie wnętrza naszego ciała w sposób nieinwazyjny nie stanowi już problemu. Strukturalne techniki nueroobrazowania pozwalają dokładnie zobaczyć centrum dowodzenia naszego organizmu, czyli mózg.

Uzyskiwany, podczas badania, obraz trójwymiarowy powstaje dzięki scaleniu ze sobą dużej liczby przekrojów mózgu. Zastanówmy się teraz, czym jest tomograf komputerowy (w skrócie określany jak TK lub CT od ang. computed tomography). Większość ludzi zapewne wie, że jest to urządzenie medyczne, ale nie każdy zna zasadę jego działania. Technika tomografii komputerowej opiera się na tym, że promienie rentgenowskie w różnym stopniu są pochłaniane przez tkanki ludzkiego ciała. Podczas badania wiązka promieni X wielokrotnie wnika w tkankę pod różnymi kątami, w ten sposób powstaje obraz. Istotnym elementem tej metody diagnostycznej jest algorytm programu komputerowego, który oblicza gęstość radiologiczną każdego punktu na przekroju mózgu. Za pomocą tomografu komputerowego można wyodrębnić tkanki, w których różnice w absorbowaniu promieni X są większe niż 1%.

Jeżeli dokładność rzędu 1% jest niewystarczająca, to jeszcze dokładniejszy wynik można uzyskać dzięki badaniu rezonansem magnetycznym (MRI). Metoda ta jest skuteczna, ponieważ bazuje na wysokiej zawartości wody w ciele człowieka. Cząsteczki wody zbudowane są z atomów tlenu i wodoru, który posiada ładunek elektryczny. Po umieszczeniu badanego w bardzo silnym polu magnetycznym (1,5-7 Tesli), wysyła się w jego kierunku fale radiowe, które oddziałując z jądrami wodoru ulegają magnetyzacji, czyli ustawiają się wzdłuż linii wytworzonego pola. Można to porównać do nawlekania rozrzuconych koralików (protonów) na prosty i napięty drucik (linie pola magnetycznego). Dzięki temu uzyskujemy ustawienie protonów w jednym, określonym kierunku. Gdy fala radiowa przestaje być wysyłana, wszystkie protony powracają na swoje miejsce, ale same już są namagnesowane i stają się źródłem sygnału radiowego. Natężenie absorpcji pola magnetycznego jest zależne od tkanki. Wynikiem badania jest obraz powstający, poprzez komputerową analizę, otrzymanego sygnału zwrotnego.

Urządzenia wykorzystywane do neuroobrazowania mogą pracować w różnych trybach. Dzięki nim, lekarze podczas badania, obserwują reakcje organizmu na, podawane w celach leczniczych, substancje radioaktywne czy zalecone ćwiczenia. Omawiane metody są użyteczne w badaniach z zakresu m.in. psychologii. Pozwalają skonfrontować hipotezy badawcze, nie tylko na podstawie wywiadu z pacjentem czy z pomocą metody samoopisowej, ale również poprzez wgląd w budowę i pracę mózgu. Z pomocą omawianych technik nie można jednak przeprowadzić pełnej analizy poziomu aktywności mózgu. Do tego potrzebne są dane z badań oraz ogrom skomplikowanych obliczeń pozwalających na ich interpretację.

Skuteczność psychoterapii ma swoje empiryczne potwierdzenie w neuronaukach, jednak na efekty przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać. Technologia neuroobrazowania, mimo że nieustannie posuwa się naprzód, to jednak ciągle nie przeprowadzono odpowiedniej dużej liczby badań klinicznych, aby móc wyciągnąć jednoznaczne wnioski. Jednak przy obecnej dynamice technologicznej, w niedalekiej przyszłości, neuroobrazowanie powinno przynieść jeszcze korzystniejsze efekty.

Pokonaj stres z ODSTRESOWANI.PL. Śledź również nasz fanpage żeby nie przegapić nowości.